قلدری مجازی: نوعی آزرگری مکرر و عامدانه از طریق وسایل الکترونیکی مانند تلفن همراه, کامپیوتر و ... به دیگران.
تفاوت قلدری مجازی و واقعی در اینست که افراد در قلدری های اقعی باید برنامه ریزی از پیش تعیین شده ای داشته باشند.
افرادی که مرتکب قلدری میشوند, چه در فضای مجازی و چه درفضای واقعی, در برخی خصوصه ها مثل نیاز به قدرت و کنترل دیگران, پرخاشگری, اشتراک دارند.
فاکتورهای پیشبینی کننده ی بروز رفتار قلدری مجازی در افراد
سه دسته عامل کلی میتوانند قلدری مجازی در افراد را تبیین کنند:
1)قرار گرفتن در معرض رسانه های اجتماعی:
رسانه های مجازی و اجتماعی که در معرضشان هستیم, روی رفتار ما اثرگذاراست. درتحقیقات نشان داده شده افرادی که بیشتر از فضای مجازی استفاده میکنند به میزان بیشتری از خود رفتار قلدری اجتماعی را بروز داده اند. یافتهها نشان داده که بین اعتیاد به فضای مجازی با قلدری سایبری به میزان37/0 رابطهی متوسط مثبت وجود دارد. همچنین اعتیاد به فضای مجازی به میزان تقریبا قوی52/0 با بی موبایل هراسی در ارتباط بوده است.
همچنین, به دلیل اینکه برخلاف روابط واقعی,در روابط مجازی, فرد واکنش سریعی به حرفها و گفته های خود در رابطه نمیگیرد, کمتر در حرفهایش ملاحظه به خرج میدهد.و خودسانسوری کمتری دارد. همین موضوع, زمینه را برای بروز پرخاشگری نسبت به دیگران مناسب میکند.
استفاده ی نادرست از فضای مجازی زمینه را برای طعمه ی قلدرهای مجازی قرار گرفتن محیا میکند. انتشار تصاویر یا اطلاعات شخصی ممکن است شمارا یکی از قربانیان احتمالی قلدرهای مجازی کند.
2)عوامل شخصی:
فاکتورهای شخصی شامل محیط زندگی فرد, ویژگی های شخصیتی, عقاید و باورها, مهارتها و تجربیات او میشود.
آزمایشات تجربی گسترده درباره ی قلدری مجازی نشان داده اند که خصوصیاتی همچون بیتفاوتی اخلاقی, خودشیفتگی, افسردگی و همچنین خودکارآمدی رابطه ی مثبتی با احتمال ارتکاب قلدری مجازی از خود نشان داده اند. از سویی دیگر, عزت نفس, خودتنظیمی هیجانی, محبوبیت در محیط زندگی و پایبندی و تعهد به مدرسه, بهطور منفی با ارتکاب قلدری مجازی رابطه دارند.
همچنین برخی پیشبینی کننده های مثبت قربانیان قلدری مجازی شامل افسردگی, و بی تعهدی اخلاقی, و از پیشبینی کگننده های منفی آن, خود کارآمدی در دفاع از خود, خودتنظیمی هیجانی بوده اند