دارم سریال عشق سیاه و سفید رو میبینم، و گرچه اولش احساس میکردم خیلی کلیشه ایه، ولی اگه اولین در نوع خودش بوده و بقیه از رو این نوشتن، خدایی رو دست نداشته، در نوع خودش، و بهنطرم این امتیاز بالا رو فق، به این دلیل گرفته که جنبه هایی از واقعیت توش نمایانن. یعنی من هرجاش گفتم الان اگه فلان اتفاق بیفته معلومه ابکیه و به درد نخور، ناامیدم نکردن.
ولی انی ویز، اگه به کلیشه ای بودنش فکر نکنم، و نادیده ش بگیرم و سعی کنم فقط خود سریال رو ببینم، خب ببین چنین چیزی برا سریال بازهای قهار ممکنه کلیشه ای بهنظر بیاد، ولی نه برای من.
خود سریال، عالیه. به جرئت میتونم بگن، واقعا خوب بود، و روش کراش دارم، رو شخصیتهاش نه ها، رو سریال کراش دارم، و ۸ قسمت دیگه دارم که ببینم، و از الان احساس غم دارم که بعدش چیکار کنم و دلم برای شخصیتهاش تنگ میشه.
😂😂😂
+و من دیگه برچسب نمیزنم. به علایق، سلایق، فانها، هرکاری که هرکسی میکنه تا حالشو خوب کنه یا لذت ببره. که بگم اره این سریالها، مال این دسته از ادماست اونا نیست، این ژانر بیشتر مخصوص این ادماست، که بعد برای خفن بهنظر رسیدن برم هرنوع سریال با ژانر دیگه بردارم. یا فکر خاصی درباره ی ژانر رومنس بکنم، که برچسبشون بدم به یه عده یا گروه خاصی. 🤷♀️
این برچسب زدنهارو دوست ندارم. من هرکاری دلم بخواد میکنم.